Opis
Charakterystyka
- Wzór chemiczny: C21H27N7O14P2
- Numer CAS: 53-84-9
- Masa molowa: 663,43 g/mol
- Forma: proszek
- Czystość: czysty do analizy
- Inne nazwy: β-Nikotynamidoadeninodinukleotyd, NAD+, Coenzyme I, Difosfopyrydynukleotyd nikotynoamidowy
Zastosowania
- Badania enzymatyczne: Służy jako substrat dla dehydrogenaz (np. alkoholowej ADH, mleczanowej LDH) w kinetyce enzymatycznej i analizach spektrofotometrycznych.
- Ekstrakcja NAD+-zależnych procesów metabolicznych: Wykorzystywany w modelach in vitro do symulacji cyklu Krebsa, glikolizy i β-oksydacji kwasów tłuszczowych.
- Badania starzenia komórkowego: Stosowany w układach testujących aktywność sirtuin (SIRT1–SIRT7), które zależą od NAD+ jako kofaktora.
- Produkcja standardów analitycznych: Przydatny do kalibracji aparatury HPLC lub LC-MS w oznaczaniu poziomów koenzymów w próbkach biologicznych.
- Opracowanie roztworów buforowych: Można go rozpuszczać w wodzie dejonizowanej do przygotowania roztworów roboczych (np. 10 mM) do badań kinetycznych.
Specyfikacja
Produkt zawiera 0,5 g proszku NAD+ o czystości analitycznej. Przechowywać w suchym, chłodnym miejscu, w szczelnym pojemniku, w temperaturze od 2°C do 8°C, z dala od światła. Woda dostrzegana (10 ml) przeznaczona jest wyłącznie do rozpuszczania – nie zawiera stabilizatorów. Masa brutto: 12 g (w tym opakowanie).
Najczęściej zadawane pytania
Czy NAD+ może być używany w reakcjach redukcji aldehydów?
Tak, NAD+ jest akceptorem elektronów w reakcjach utleniania alkoholi do aldehydów, ale nie działa bezpośrednio w redukcji aldehydów. W tym przypadku potrzebny jest jego zredukowany analog – NADH. NAD+ pełni rolę koenzymu w reakcjach katalizowanych przez dehydrogenazy, np. w cyklu Krebsa. W układzie in vitro wymaga obecności odpowiedniego enzymu i odpowiedniego pH buforu (np. fosforanowego, pH 7,4).
Jakie są właściwości rozpuszczalności NAD+ w wodzie i stabilność w roztworze?
NAD+ jest dobrze rozpuszczalny w wodzie (do ok. 50 mg/ml), tworząc klarowny, żółtawy roztwór. Jednak roztwory są nietrwałe – ulegają hydrolizie i fotodegradacji. Czy wiesz, że NAD+ w roztworze może ulec autofosforylacji lub deamidacji przy niewłaściwym pH? Dlatego zaleca się sporządzać roztwory tuż przed użyciem i przechowywać je w -20°C, w ciemności, jako alikwoty.
Czym różni się NAD+ od NADH pod względem reaktywności i bezpieczeństwa?
NAD+ to forma utleniona, a NADH – zredukowana koenzymu. Różnią się barwą w roztworze: NAD+ jest bezbarwny do żółtawego, NADH wykazuje pochłanianie w 340 nm. Z punktu widzenia bezpieczeństwa, oba związki są niereaktywne w warunkach pokojowych, ale należy unikać wdychania proszku. NAD+ jest mniej wrażliwy na utlenianie niż NADH, który łatwo utlenia się w kontakcie z powietrzem, co wpływa na jego przydatność w dłuższych eksperymentach.
Źródła i literatura
- PubChem — National Library of Medicine: Kompletna baza właściwości fizykochemicznych tej substancji (CID 5893). Zawiera dane spektroskopowe, toksykologiczne i informacje o interakcjach. pubchem.ncbi.nlm.nih.gov
- Wikipedia PL: Przegląd zastosowań, metod produkcji i właściwości. pl.wikipedia.org
- Karta charakterystyki (SDS): Według rozporządzenia REACH (WE) 1907/2006 — informacje o bezpieczeństwie, klasyfikacji GHS i oznaczeniu substancji.
- Rozporządzenie CLP (WE) 1272/2008: Klasyfikacja, oznaczenie i pakowanie substancji chemicznych. H315 (powoduje podrażnienie skóry), H319 (powoduje poważne podrażnienie oczu), H335 (może wywoływać objawy dróg oddechowych).
- PN-EN ISO 11929: Norma określająca wymagania dla oznaczania składu chemicznego substancji analitycznych.
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.